TWEELUIKEN

Vanaf 2016 maak ik een foto bij elk artikel in de digitale versie van het Tijdschrift voor Begeleidingskunde. Een selectie van deze foto’s heb ik hier opgenomen met een citaat uit dat artikel dat me inspireerde om juist deze foto te kiezen. Beeldtaal en geschreven taal, beiden hebben iets te zeggen, ook over elkaar. Door tekst en beeld ‘los te maken’ van de oorspronkelijke context wordt ruimte gecreëerd. Ruimte om zelf na te denken, te voelen, te herinneren, te dromen.

Tweeluiken - Dwalen

DWALEN

“In de wereld van de sprookjes en mythische verhalen horen we een echo van het levensgevoel van de ongedeelde wereld, waarin zintuiglijke waarneming en gevoelde ervaring nog één waren en waarin de feitelijke verschijning van de dingen nog niet gescheiden was van haar symbolische betekenis”.

Michiel de Ronde (2016). Dwalen in het sprookjesbos. Op zoek naar een tweede primitiviteit met Roodkapje. 5 (1), 16-25.

LANDSCHAP

“Coaches willen vaak dat de cliënt ‘uit zijn hoofd’ gaat, dat hij zijn gevoel moet leren volgen. Ik voeg daaraan toe: laten we nu ook van binnen naar buiten gaan, de natuur in, de wereld in, actie ondernemen. Het landschap mag weer tot leven komen, ons lijf mag weer de tempel van ons bestaan zijn. Juist door de weg te gaan en het landschap te verkennen, openen zich nieuwe mogelijkheden”.
Rudy Vandamme (2016). De Weg. 5 (1), 60-61.
Tweeluiken - Landschap

LIED

“De onuitgesproken opdracht aan de coach is dan wel: zorg dat deze medewerker zich weer goed invoegt en ingevoegd kan blijven in de organisatie. Het is niet de bedoeling dat de coach zijn cliënt leert de organisatiepraktijk ter discussie te stellen”.

Jikke de Ruiter (2017). Maatschappijbewust begeleiden: een tegenlied. 6 (2), p. 2-8.

MORELE AUTOBIOGRAFIE

“Vervolgens krijgen de deelnemers de volgende vragen: ‘Hoe ziet volgens u uw moreel bewustzijn eruit? Wat zijn voor u belangrijke waarden, normen, principes enzovoort. Hoe is dit moreel bewustzijn ontstaan? Welke significante anderen waren of zijn daarbij van belang?’”

Wim Smeets (2017). Ethiek en supervisie. Cliëntgerichte en professioneel biografische invalshoeken. 6 (3), p. 2-11.
Tweeluiken - Prettige omgang

PRETTIGE OMGANG

“In een internationale context zijn we flexibel en vergevingsgezind, vinden we het misschien zelfs een uitdaging of charme.  Maar bij mensen die we als ‘van hier’ zien of mensen die ‘hier komen wonen’ ligt dat toch lastiger. Dan hopen we dat de omgangsvormen vanzelf op elkaar aansluiten en we geen moeite hoeven te doen om een effectieve en prettige omgang met elkaar op te bouwen”.

Bastiaan van Gils (2017). Wederzijds begrip. 6 (4), p. 11.

Innerlijke democratie

“Hermans maakt zich zorgen over de wijze waarop we elkaar in de publieke ruimte ontmoeten of, beter gezegd, niet ontmoeten.  Daarom wil hij een bijdrage leveren aan de vitalisering van de democratie en wel via de weg van het stimuleren van de dialoog in jezelf. Door de meerstemmigheid in het eigen zelf te erkennen en de spanningsvolle rijkdom daarvan volop ruimte te geven, zal er ook meer basis ontstaan voor meerstemmigheid in de samenleving”.

Michiel de Ronde (2018). De veelheid en eenheid van het zelf. Over Hermans’ pleidooi voor een innerlijke democratie. 7 (4), p. 56-61.
Tweeluiken - Innerlijke democratie
Tweeluiken - Ruimte

RUIMTE

“Ik roep wel eens: ‘Je kunt pas blijven als je kunt gaan.’ Maar je kunt het ook omkeren: ‘je kunt pas gaan als je kunt blijven’”.

Tijn Ponjee en Kees Faber (2018). ‘In de werkelijke ontmoeting ontstaat de ruimte om te leren’. In gesprek met Wibe Veenbaas. 7 (4), p. 22-27.

WOND

“Zonder crises zouden er geen verhalen, mythen, drama’s of Griekse tragedies zijn. Er speelt altijd een conflict met de goden, een verdrijving uit het paradijs of het spoorloos verdwijnen van de zon (de ‘grote moeder’). In heldenverhalen heeft de crisis betekenis. De wond is het begin van de zoektocht naar de doorbroken heelheid”.

Joke Goudswaard (2019). Zeven sleutels naar het verhaal. 8 (1), p. 36-43.

Tweeluiken - Wond

VOELEN ALS EEN DIER

“De vraag in ons werk is steeds: is dit een interventie of gaat het om tegenoverdracht? Om dit te onderscheiden, moet ik er eerst doorheen. Ik heb vaak de interventie zelf al wel paraat. Om langs de tegenoverdracht te komen moet ik eerst instinctief voelen als een dier. Voel ik bijvoorbeeld een neiging in mezelf opwellen om iemand te gaan slaan? Of om mij terug te trekken? Verantwoordelijkheid te nemen? Of wild te beminnen?”

Tijn Ponjee en Paul Kloosterboer (2019). ‘Vol naar binnen en naar buiten snijden’. In gesprek met Morten Hjort. 8 (4), p. 36-41.

STUUR EEN BERICHT

Als je geïnteresseerd bent in een goed gesprek, dan kun je contact opnemen voor een eerste, gratis ontmoeting.

Wanneer jouw interesse voor fotografie en kunst raakt aan die van mij, laat het me weten. Dat inspireert en helpt me verder.

  • Peizerweg 15, 9726 JA Groningen

Je kunt na het versturen van je bericht boven het contactformulier controleren of de verzending is gelukt. Er staat in dat geval een bevestiging.